تصور کنید عضوی از تیمی در ناسا هستید که برای مأموریتی پنجساله به مریخ آماده میشود. پس از یک دورۀ آموزشی فشرده، سرانجام روز پرتاب فرا میرسد. همانطور که موشک از زمین بلند میشود، یکی از فضانوردان همراهتان میپرسد: «دربارۀ مریخ چه میدانی؟»
تصور کنید شانه بالا میاندازید و میگویید: «هیچ. هرگز دربارۀ آن صحبت نکردیم. گمانم وقتی به آنجا برسیم، خواهیم فهمید.» باورنکردنی است، نه؟ غیرقابل تصور است که آموزش شما شامل مطالعۀ گسترده و آمادگی برای مقصد نهاییتان نبوده باشد. با این حال، در آموزشگاههای الهیاتی، مدارس کتابمقدس و کلیساها در سراسر جهان، تعلیم بسیار اندکی دربارۀ مقصد نهایی ما داده میشود: آسمانهای جدید و زمین جدید. به ما گفته میشود چگونه به آسمان برویم و اینکه آسمان مقصدی بهتر از جهنم است، اما بهطور قابلتوجهی دربارۀ خودِ آسمان تعلیم بسیار کمی به ما داده میشود.
آیا آسمان کنونی و آسمان جاودانی متفاوتاند؟
پولس رسول آن را برای ما حیاتی میدانست که بدانیم پس از مرگ چه روی میدهد: «ای برادران، نمیخواهیم از حال خفتگان بیخبر باشید، مبادا همچون دیگر مردمان که امیدی ندارند، به ماتم بنشینید» (اول تسالونیکیان ۴:۱۳).
مردم معمولاً «آسمان» را مکانی میپندارند که مسیحیان پس از مرگ به آنجا میروند. اما این برداشت، ما را از درک تمایزات مهم کتابمقدسی بازمیدارد. تعریف بهتر این است که آسمان مسکن مرکزی خداست، جایگاه تخت او که از آنجا بر کائنات حکم میراند.
مکان دقیق آسمان کنونی ناشناخته است، اما به ما گفته شده که آسمان آینده بر زمین جدید خواهد بود، جایی که خدا فرود خواهد آمد تا با قوم خود زندگی کند (مکاشفه ۲۱:۳). آسمانکنونیمکانیاستبرایگذارمیانزندگی گذشتۀ ایمانداران بر زمین و زندگی آیندۀ آنان پس از رستاخیز بر زمین جدید.
زندگی در آسمانی که پس از مرگ به آنجا میرویم، «به مراتب بهتر» از زندگی بر این زمین زیر لعنت و دور از حضور مستقیم خداست (فیلیپیان ۱:۲۳). اماهرچند آن مکان شگفتانگیز خواهد بود، آسمان کنونی آن جایی نیست که برای آن آفریده شدهایم، آن جایی که خدا وعده داده است آن را برای سکونت ابدی ما آماده و نو سازد. فرزندان خدا برای زندگی بهعنوان انسانهای قیامکرده، بر زمینی قیامکرده، مقدر شدهاند.
مکاشفه ۲۱:۱ میگوید: «سپس آسمانی جدید و زمینی جدید دیدم، زیرا آسمان اوّل و زمین اوّل سپری شده بود و دیگر دریایی وجود نداشت». همین که این فرض را که آسمان نمیتواند تغییر کند کنار بگذاریم، همه چیز معنا پیدا میکند. خدا تغییر نمیکند؛ او تغییرناپذیر است. اما خدا بهروشنی میگوید که آسمان تغییر خواهد کرد. سرانجام به زمین جدید منتقل خواهد شد.
زمین جدید و زندگی در آنجا چگونه خواهد بود؟
افسسیان ۱:۱۰ میگوید که نقشۀ خدا این است که «همه چیز را، خواه آنچه در آسمان و خواه آنچه بر زمین است، در یکی یعنی مسیح گرد آورد». همانگونه که خدا و انسان تا ابد در عیسی متحد خواهند شد، آسمان و زمین نیز در عالَم جسمانیِ جدید تا ابد یکی خواهند شد، جایی که ما به عنوان انسانهای قیامکرده در آن زندگی خواهیم کرد.
خدا بر زمین جدید با ما زندگی خواهد کرد. این امر، همه چیز را در آسمان و زمین گرد هم خواهد آورد. «و از تخت، صدای بلندی شنیدم که گفت: "اینک، مسکن خدا با آدمیان است، و او با آنها ساکن خواهد شد؛ و ایشان قوم او خواهند بود، و خود خدا با ایشان خواهد بود و خدای ایشان خواهد بود"» (مکاشفه ۲۱:۳). ما با خداوند خود عیسی، که سرچشمۀ تمام شادی و خوشی است، زندگی خواهیم کرد، حکمرانی خواهیم کرد و خدمت خواهیم نمود.
بودن در بدنهای قیامکرده بر زمینی قیامکرده، در دوستیهای قیامکرده، و لذت بردن از فرهنگی قیامکرده در کنار عیسای قیامکرده – این همان جشن نهایی خواهد بود! هر کس همان خواهد بود که خدا او را برای آن آفریده است – و هیچیک از ما هرگز دوباره رنج نخواهد کشید یا نخواهد مرد.
انسان آفریده شد تا برای جلال خدا بر زمین زندگی کند. این دقیقاً همان چیزی است که تجسم، مرگ و رستاخیز مسیح آن را تضمین کرد – بشریتی نوشده بر زمینی نوشده.
یک سوءبرداشتِ رایج دربارۀ آسمان ابدی این است کهآنجا مکانی ناآشنا خواهد بود. اما هیچ چیز نمیتواند دورتر از این تصور از حقیقت باشد. وقتی میشنویم که در آسمان بدنهای جدید خواهیم داشت و بر زمین جدید زندگی خواهیم کرد، واژۀ جدید را باید اینگونه درک کنیم – نسخهای بازسازیشده و کمالیافته از بدنهای آشنای ما، زمین آشنای ما و روابط آشنای ما.
اشتیاق به خانۀ ابدیمان چگونه بر زندگی امروز ما تأثیر میگذارد؟
پطرس پس از گفتن این جمله که «ما بنا بر وعدۀ او مشتاقانه در انتظار آسمانی جدید و زمینی جدید هستیم که منزلگه پارسایی است»، بیدرنگ میافزاید: «پس ای عزیزان، حال که این امور را انتظار میکشید، به سعی تمام بکوشید تا در حضور او بیلکه و بیعیب و در صلح یافت شوید» (دوم پطرس ۳:۱۳‐۱۴).
آگاهی از اینکه بهعنوان انسانهای قیامکرده تا ابد بر زمینی جدید زندگی خواهیم کرد، به ما کمک میکند بفهمیم که تصمیماتی که امروز میگیریم، از جمله انتخابهای مربوط به قدوسیت شخصی – و نحوۀ رفتارمان با دیگران – اثری ماندگار بر ابدیت خواهد گذاشت. خدا ناظر است. هیچ چیز از نظر او پنهان نمیماند. عیسی گفت که در آسمان بهخاطر اعمالِ وفاداری به او، حتی به اندازۀ هر جام آب سردی که به نام او به نیازمندان دادهایم، به ما پاداش خواهد داد (نگاه کنید به مرقس ۹:۴۱).
زندگی بر زمین اهمیت دارد، نه به این دلیل که تنها زندگی ماست، بلکه دقیقاً به این دلیل که چنین نیست – این آغازِ زندگیای است که بر زمینی نوشده تا ابد ادامه خواهد یافت. آنچه خدا دربارۀ آیندۀ ما میگوید، ما را قادر میسازد گذشتۀ خود را بهتر درک کنیم و در زمان حال او را خدمت کنیم.
چه مربی یک تیم باشید، چه راهنمای روحانی جوانان، چه چمن حیاط خانۀ یک بیوهزنرا کوتاه کنید، چه از کودکان متولدنشدهدفاع کنید، چه برای آشتی میان اقوام و نژادها تلاش نمایید، چه در سفرهای بشارتی کوتاهمدتشرکت کنید، یا بخش قابلتوجهی از درآمدتان را صرف امور بشارتی یا خدمت در محلههای فقیرنشین شهر کنید – اگر این کارها را به قوت مسیح انجام میدهید، در واقع جلوهای از زمین جدیدِ آینده را به این زمین رنجدیده میآورید.
نباید این واقعیت تأثیرگذار را فراموش کنیم که ما شهروند دو قلمرو هستیم، که روزی در یکدیگر ادغام خواهند شد – آسمانی جدید و زمینی جدید، یکپارچه و تحت حکمرانی ابدی مسیح. در آن زمین، با رضایت و شکرگزاری به تفاوتی خواهیم نگریست که به فیض خدا توانستیم در این زمین ایجاد کنیم.
دیدگاه امروز ما بر این حقیقت استوار است که رستاخیز در انتظار فرزندان خداست. این بدان معناست که هرگز بهترین روزهای خود را پشت سر نخواهیم گذاشت. بهترینها هنوز در راه است! نیازی به فهرست آرزوها نیست، زیرا ماجراهایی که در آسمانهای جدید و بر زمین جدید در انتظار ماست، بسیار فراتر از بزرگترین هیجانات این زندگی خواهد بود. درست در همان لحظهای که فکر میکنیم «بهتر از این نمیشود»... بهتر خواهد شد.
برای یافتن پاسخهای بیشتر به پرسشهای مربوط به ابدیت، به کتاب رندی با عنوانEverything You AlwaysWanted to Know About Heaven، و نیز کتاب جامع او Heaven و کتاب مطالعۀ روزانهاش50 Days of Heaven مراجعه کنید.
Our Best Life Yet to Come: The New Earth, Our Eternal Home
Imagine you’re part of a NASA team preparing for a five-year mission to Mars. After a period of extensive training, the launch date finally arrives. As the rocket lifts off, one of your fellow astronauts asks, “What do you know about Mars?”
Envision shrugging your shoulders and saying, “Nothing. We never talked about it. I guess we’ll find out when we get there.” It’s unthinkable, isn’t it? It’s inconceivable that your training wouldn’t have included extensive study of and preparation for your ultimate destination. Yet in seminaries, Bible schools, and churches around the world, there's very little teaching about our ultimate destination: the New Heavens and New Earth. We’re told how to get to Heaven, and that it’s a better destination than Hell, but we’re taught remarkably little about Heaven itself.
Are the Present Heaven and the Eternal Heaven Different?
The apostle Paul considered it vital for us to know what happens when we die: “Dear brothers and sisters, we want you to know what will happen to the believers who have died” (1 Thessalonians 4:13, NLT).
People usually think of “Heaven” as the place Christians go when they die. But this keeps us from understanding important biblical distinctions. A better definition explains that Heaven is God’s central dwelling place, the location of his throne from where he rules the universe.
The exact location of the present Heaven is unknown, but we’re told the future Heaven will be located on the New Earth, where God will come down to live with his people (Revelation 21:3). The present Heaven is a place of transition between believers’ past lives on Earth and future resurrection lives on the New Earth.
Life in the Heaven we go to when we die is “far better” than living here on Earth under the Curse, away from the direct presence of God (Philippians 1:23). But although it will be a wonderful place, the present Heaven is not the place we’re made for, the place God promises to refashion for us to live in forever. God’s children are destined for life as resurrected beings on a resurrected Earth.
Revelation 21:1 says, “Then I saw a new heaven and a new earth, for the old heaven and the old earth had disappeared.” Once we abandon our assumption that Heaven cannot change, it all makes sense. God doesn’t change; he’s immutable. But God clearly says that Heaven will change. It will eventually be relocated to the New Earth.
What Will the New Earth and Life There Be Like?
Ephesians 1:10 says that God’s plan is “to unite all things in him, things in heaven and things on earth.” Just as God and man will be forever united in Jesus, so Heaven and Earth will forever be united in the new physical universe, where we’ll live as resurrected people.
God will live with us on the New Earth. That will bring all things in Heaven and on Earth together. “And I heard a loud voice from the throne saying, ‘Behold, the dwelling place of God is with man. He will dwell with them, and they will be his people, and God himself will be with them as their God’” (Revelation 21:3). We’ll live and rule and serve with our Lord Jesus, the source of all joy and happiness.
To be in resurrected bodies on a resurrected Earth in resurrected friendships, enjoying a resurrected culture with the resurrected Jesus—now that will be the ultimate party! Everybody will be who God made them to be—and none of us will ever suffer or die again.
Mankind was designed to live on the Earth to God’s glory. That’s exactly what Christ’s incarnation, death and resurrection secured—a renewed humanity upon a renewed Earth.
A common misunderstanding about the eternal Heaven is that it will be unfamiliar. But that couldn’t be further from the truth. When we hear that in Heaven we’ll have new bodies and live on a New Earth, this is how we should understand the word new—a restored and perfected version of our familiar bodies and our familiar Earth and our familiar relationships.
How Does Longing for Our Eternal Home Affect Us Now?
After saying “we are looking forward to a New Heaven and a New Earth, the home of righteousness,” Peter immediately adds, “So then, dear friends, since you are looking forward to this, make every effort to be found spotless, blameless and at peace with him” (2 Pet. 3:13-14).
Knowing we’ll live forever as resurrected people on a New Earth helps us realize that the choices we make today, including choices of personal holiness—and how we act toward others—will make an indelible mark on eternity. God is watching. He’s keeping track. Jesus said that in Heaven He’ll reward us for acts of faithfulness to Him, right down to every cup of cold water we’ve given to the needy in His name (see Mark 9:41).
Life on Earth matters, not because it’s the only life we have, but precisely because it isn’t—it’s the beginning of a life that will continue without end on a renewed Earth. What God says about our future enables us to interpret our past and serve Him in our present.
Whether it’s coaching a team, mentoring young people, mowing a widow’s lawn, standing up for unborn children, working for racial reconciliation, going on short-term missions trips, or giving a large portion of your income to missions or inner-city work—If you’re doing it through Christ’s power you’re bringing a foretaste of the coming New Earth to this current, hurting Earth.
We shouldn’t forget the compelling reality that we’re citizens of two realms, which will one day be consolidated into one—a New Heaven and a New Earth, indivisible and under the eternal rule of Christ. On that Earth, we’ll look back with satisfaction and gratitude at the difference, by God’s grace, we were able to make on this Earth.
Our perspective today is informed by the reality that resurrection awaits God’s children. This means we’ll never pass our peaks. The best is yet to come! No need for bucket lists, because the adventures awaiting us in the New Heavens and on the New Earth will far exceed the greatest thrills of this life. Right when we think “it can’t get any better than this”…it will.
For more answers to questions about eternity, see Randy’s book Everything You Always Wanted to Know About Heaven as well as his comprehensive book Heaven and devotional 50 Days of Heaven.
