دربارۀ پول و دارایی‌ها، کتاب‌مقدس گاه افراطی و گاه تکان‌دهنده است. وقتی به سراغ کتاب‌مقدس می‌رویم، برای تسلی است، نه برای اینکه جهان‌بینی ما به چالش کشیده شود، درست است؟ بگذارید خدا دربارۀ محبت و فیض سخن بگوید، متشکریم. بگذارید ما دربارۀ پول و دارایی‌ها صحبت کنیم و هر طور که می‌خواهیم با آن‌ها رفتار کنیم.

اگر صادق باشیم، بسیاری از ما همین را خواهیم گفت.

برخی ایمانداران از یکدیگر سؤالات دشواری می‌پرسند: «آیا در کلام خدا وقت می‌گذرانی؟ ایمانت را با دیگران در میان می‌گذاری؟ از پاکی جنسی خود محافظت می‌کنی؟» اما چند بار می‌پرسیم: «آیا در نبرد با مادی‌گرایی پیروز می‌شوی؟» یا «آیا به آن مجلات و وب‌سایت‌های وسوسه‌انگیز نگاهی انداخته‌ای؟ همان‌هایی که تو را به طمع می‌کشانند؟»

مردم حتی دربارۀ کشمکش‌های جنسی خود راحت‌تر سخن می‌گویند تا دربارۀ نبرد با مادی‌گرایی، چیزی که شاید آخرین مرز فتح‌نشده باشد. برخی کلیساها دربارۀ رهایی از بدهی صحبت می‌کنند. من این را تحسین می‌کنم. اما می‌توان بدون بدهی بود و در عین حال خسیس و طمع‌کار. ما نیاز نداریم به مادی‌گرایان زیرک‌تری تبدیل شویم؛ نیاز داریم از مادی‌گرایی توبه کنیم و مباشران حکیم‌تری باشیم.

عیسی دل ما را می‌بیند و ما را خوب می‌شناسد. او همۀ شاگردان را فرا نمی‌خواند که هرچه دارند ببخشند. اما همۀ ما را فرا می‌خواند تا اقداماتی ریشه‌ای انجام دهیم که بندِ اسارت ما به پول و دارایی‌ها را بگسلد و ما را آزاد سازد تا زیر خداوندی او زندگی کنیم. او همۀ ما را فرا می‌خواند که هر گنجِ درجه‌دومی را از تخت به زیر کشیم تا او را به‌عنوان گنج اصلی خود برافرازیم. اگر برای هر چیز یا هر کسی بیش از عیسی ارزش قائل باشیم، شاگردان او نیستیم.

آنچه با پول خود انجام می‌دهیم، تنها نشان نمی‌دهد که دل ما کجا هست. بر اساس سخن عیسی، تعیین می‌کند که دل ما به کجا می‌رود. اگر دل ما همان‌جایی است که گنج ما هست (متی ۶‏:۱۹‏‐۲۱)، پس وقتی گنج خود را به جایی دیگر منتقل می‌کنیم، دل ما هم به دنبال آن می‌رود. این حقیقتی شگفت‌انگیز است. اگر می‌خواهم دلم در جایی باشد، باید پولم را نیز همان‌جا بگذارم.

وقتی مردم از یحیای تعمیددهنده پرسیدند برای آوردن ثمرۀ توبه چه باید بکنند، او به آن‌ها گفت لباس و خوراک خود را با فقیران تقسیم کنند. سپس به باجگیران دستور داد که پول اضافه‌ای جمع نکنند و در جیب خود نگذارند. سرانجام به سربازان گفت که پولی به زور نگیرند و کسی را به‌دروغ متهم نکنند، و به مواجب خود قانع باشند (لوقا ۳‏:۷‏‐۱۴).

هیچ‌کس از یحیی دربارۀ پول و دارایی نپرسیده بود. با این حال، پاسخ‌های او نشان می‌داد که یحیی نمی‌توانست دربارۀ تبدیل روحانی صحبت کند بدون آنکه به نحوۀ برخورد مردم با امور مادی بپردازد.

اگر یحیای تعمیددهنده امروز نزد ما می‌آمد، دربارۀ نگرش‌ها و اعمال ما نسبت به پول و دارایی‌ها چه نتیجه‌ای می‌گرفت؟ آیا شواهد او را متقاعد می‌کرد که ما پیروان حقیقی عیسی هستیم؟ یا ما را صرفاً نسخۀ تعمیدیافتۀ مادی‌گرایان خودمحورِ این جهان می‌دید؟

تریشا مایر، مدیر اجرایی مایکروسافت، برایم نوشت: «مباشرت همان زندگی مسیحی است. مباشرت دربارۀ آن است که با هر منبعی که به ما داده شده، با هر روزی که بر زمین قدم می‌زنیم و با هر رابطه‌ای که داریم، چه می‌کنیم. وظیفۀ دشوار مباشرت، فراهم‌آوردن انضباط و اراده برای مدیریت آن کودک دردسرساز به نام پول است.»

مباشر کسی است که ثروت یا دارایی‌ای که از آنِ او نیست به وی سپرده شده است. مسئولیت اوست که آن ثروت را به بهترین شکل، در راستای منافع مالک و مطابق خواست او، مدیریت کند. خدا به ما حیات، زمان، استعدادها، پول، دارایی‌ها، خانواده و فیض خود را عطا کرده است. در هر مورد، او ارزیابی می‌کند که با آنچه به ما سپرده است، چه می‌کنیم.

مالک، منابع و اقتدار کافی را به مباشر می‌بخشد تا مسئولیت‌های تعیین‌شدۀ خود را به انجام رساند. وقتی نوبت به مباشرت مالی می‌رسد، خدا فهرستی استاندارد به دست ما نداده تا صرفاً بندهای آن را تیک بزنیم. در عوض، کلام خود را با اصولی برای مباشرت مالی مؤثر در اختیار ما گذاشته است ‌– اصولی که باید با دقت در آن‌ها تأمل کنیم و به‌کارشان ببندیم. مباشر مسئولیت‌پذیر با مالک مشورت می‌کند و راهنمایی او را می‌جوید. این امر به بصیرت و حکمتی بسیار فراتر از توان خودمان نیاز دارد. کتاب‌مقدس می‌گوید: «اگر از شما کسی بی‌بهره از حکمت است، درخواست کند از خدایی که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا می‌کند، و به وی عطا خواهد شد» (یعقوب ۱‏:۵).

آیا به‌راستی خواهان حکمت و توانمندسازی خدا در گرفتن تصمیم‌های دشوار مباشرتی (و ارزیابی دل خویش) هستید؟ پس درخواست کنید. او شما را در تاریکی رها نخواهد کرد. او کلام خود و روح خود را به شما داده است تا هدایتتان کند.

• بلکه یهوه خدای خود را به یاد آرید، زیرا اوست که به شما نیرو می‌بخشد تا توانگری
  حاصل کنید (تثنیه ۸‏:۱۸).
• خداوند فقیر می‌سازد و غنی می‌گرداند؛ پست می‌سازد و برمی‌افرازد (اول سموئیل ۲‏:۷).

• دولت و حرمت از تو می‌آید، و تو بر همگان حاکمی (اول تواریخ ۲۹‏:۱۲).

مباشرت، یعنی زندگی کردن در پرتوِ این حقایق. یعنی زندگی با این آگاهی که ما مدیر هستیم، نه مالکِ آنچه خدا برای این دورۀ کوتاه به ما سپرده است. نحوۀ برخورد ما با پول و دارایی نشان می‌دهد که واقعاً چه کسی را مالک حقیقی آن‌ها می‌دانیم‌ ‌– خدا را یا خودمان را.

جان وسلی چهار پرسش را برای کمک به تصمیم‌گیری دربارۀ نحوۀ خرج کردن پول مطرح کرد. توجه کنید که سه پرسش بعدی چگونه مستقیماً از پرسش نخست سرچشمه می‌گیرند:

• آیا در خرج کردن این پول، چنان رفتار می‌کنم که گویی مالک آن هستم، یا چنان عمل می‌کنم که گویی امانتدار خداوند هستم؟
• کدام آیه از کتاب‌مقدس مرا ملزم می‌کند که این پول را به این شیوه خرج کنم؟
• آیا می‌توانم این خرید را به‌عنوان قربانی‌ای به خداوند تقدیم کنم؟
• آیا خدا در رستاخیز عادلان برای این هزینه به من پاداش خواهد داد؟

اگر به‌راستی باور داریم که خدا مالک همه چیز است، آیا نباید مرتب از او بپرسیم: «می‌خواهی با پول و دارایی‌هایت چه کنم؟» و آیا نباید پذیرای این امکان باشیم که شاید او بخواهد بخش‌های بزرگی از دارایی‌هایش را با کسانی که نیازشان از ما بیشتر است، سهیم شویم؟

با مردی صحبت کردم که کتابم دربارۀ بخشش به نام اصل گنج را خوانده بود. او صاحب کسب‌وکاری پررونق است و برای نخستین بار باور دارد که می‌داند چرا خدا او را از نظر مالی برکت داده است. نه برای اینکه بتواند ماشین‌های بهتری براند و در خانه‌ای مجلل‌تر زندگی کند. بلکه برای اینکه آن را در راه بنای پادشاهی خدا ببخشد. دربارۀ چند گروه بشارتی و پروژه‌های حمایت از حیات و راه‌های کمک به مسیحیان جفادیده با او صحبت کردم. ای کاش می‌توانستید هیجان صدایش را بشنوید، آنگاه که با عزمی راسخ بیرون رفت تا دارایی‌های زمینی بیشتری را به وجه نقد تبدیل کند و سبد سرمایه‌گذاری ابدی خود را به‌طور چشمگیری گسترش دهد!

این مرد به گفته‌های خود عمل کرد و در طول سال‌ها بیش از پیش بخشید. او با اکراه یا احساس گناه نمی‌بخشد. او از بند مادیات آزاد شده و از اینکه به آنچه اهمیت دارد پیوسته است، به وجد آمده! او مانند کسی است که گنجی گرانبها در دل زمین می‌یابد: «سپس دوباره پنهانش می‌کند و از شادمانی می‌رود و آنچه دارد، می‌فروشد و آن زمین را می‌خرد» (متی ۱۳‏:۴۴). آیا به خاطر فداکاری‌هایش به او ترحم می‌کنیم؟ نه! ما هم به گنج او و هم به شادی او غبطه می‌خوریم.

اگر خدا با شما سخن می‌گوید، گوش بسپارید. هیچ چیز گذراتر از لحظۀ ملزم شدن نیست. هرگز اطاعت را به تعویق نیندازید. آنگاه که در برابر تخت او بایستیم، برای بازگشت و جبران فرصت‌های از دست‌رفتۀ یک عمر، بسیار دیر خواهد بود. در آن لحظه که به چشمان مسیحی که گنج ماست خیره می‌شویم، دقیقاً خواهیم دانست که چگونه باید زندگی می‌کردیم. خدا کلام خود را به ما داده است تا برای دانستن این حقیقت لازم نباشد منتظر مرگ بمانیم. و او روح خود را به ما داده است تا ما را توانمند سازد حالا آن‌گونه زندگی کنیم.

What Is Eternity-Minded Stewardship?

Concerning money and possessions, the Bible is sometimes extreme, sometimes shocking. When we come to Scripture, it’s for comfort, not for assaults against our worldview, right? Let God talk about love and grace, thank you. Let us talk about money and possessions—then do with them whatever we please.

Were we honest, that’s what many of us would say.

Some believers ask each other tough questions: “Have you been spending time in the Word? Sharing your faith? Guarding your sexual purity?” Yet how often do we ask, "Are you winning the battle against materialism?” Or, "Have you been peeking at those tempting magazines and websites? You know, the ones that entice you to greed?”

People are more open even about their sexual struggles than about battling materialism, which may be the final frontier. Some churches do talk about getting out of debt. I applaud that. But you can be debt free and still be stingy and greedy. We don’t need to become smarter materialists; we need to repent of materialism and become smart stewards.

Jesus sees our hearts and knows us well. He doesn’t call all disciples to give away everything. He does call us to take radical action that breaks our bondage to money and possessions, freeing us to live under His lordship. He calls all of us to dethrone all secondary treasures in order to elevate Him as our primary treasure. If we value anything or anyone more than we value Jesus, we are not His disciples.

What we do with our money doesn’t simply indicate where our heart is. According to Jesus, it determines where our heart goes. If our heart is where our treasure is (Matthew 6:19-21), then when we move our treasure somewhere else, our heart follows. This is a remarkable truth. If I want my heart somewhere, I need to put my money there.

When people asked John the Baptist what they should do to bear the fruit of repentance, he told them to share their clothes and food with the poor. Then he instructed tax collectors not to collect and pocket extra money. Finally, he told soldiers not to extort money and accuse falsely, and to be content with their wages (Luke 3:7-14).

No one had asked John about money and possessions. Yet his answers showed that John couldn’t talk about spiritual change without addressing how people handle material things.

If John the Baptist were to visit us today, what conclusions would he draw about our attitudes and actions toward money and possessions? Would the evidence convince him we are true followers of Jesus? Or would he see us as baptized versions of the world’s self-preoccupied materialists?

Microsoft executive Tricia Mayer wrote me, “Stewardship is the Christian life. It is about what we do with every resource given to us, every day we walk the earth, and every relationship we have. The difficult task of stewardship is mustering the discipline and will to manage the problem child called money.”

A steward is entrusted with wealth or property that does not belong to him. It’s his responsibility to manage that wealth in the best interests of, and according to the stated wishes of, the owner. God has given us life, time, talents, money, possessions, family, and His grace. In each case He evaluates what we do with what He’s entrusted to us.

The steward is granted by the owner sufficient resources and the authority to carry out his designated responsibilities. When it comes to financial stewardship, God hasn’t handed us a standardized checklist to mark off. Rather, He has provided us His Word with principles for effective financial stewardship—principles we have to wrestle with. A responsible steward consults the Owner, seeking His direction. This requires insight and wisdom far beyond our own. Scripture says, “If any of you lacks wisdom, he should ask God, who gives generously to all without finding fault” (James 1:5).

Do you truly desire God’s wisdom and empowerment in making difficult stewardship decisions (and evaluating your own heart)? Then ask. He won’t leave you in the dark. He has given you His Word and His Spirit to guide you.

• And you shall remember the LORD your God, for it is He who gives you power to get wealth (Deuteronomy 8:18).
• The LORD makes poor and makes rich; He brings low and lifts up (1 Samuel 2:7).
• Both riches and honor come from You, and You reign over all (I Chronicles 29:12).

Stewardship is living in the light of these truths. It’s living with the awareness that we are managers, not owners, of what God has entrusted to us for this brief season. How we handle money and possessions demonstrates who we really believe is their true owner—God or us.

John Wesley offered four questions to help decide how to spend money. Notice how the last three flow directly out of the first one:

• In spending this money, am I acting as if I owned it, or am I acting as the Lord’s trustee?
• What Scripture requires me to spend this money in this way?
• Can I offer up this purchase as a sacrifice to the Lord?
• Will God reward me for this expenditure at the resurrection of the just?

If we really believe God is the owner of everything, shouldn’t we regularly be asking Him, “What do you want me to do with your money and your possessions?” And shouldn’t we be open to the possibility that He may want us to share large portions of His assets with those whose needs are greater than ours?

I spoke with a man who’d read The Treasure Principle, my book on giving. He owns a profitable business and believes for the first time that he knows why God has blessed him financially. It’s not so he can drive nicer cars and live in a nicer house. It’s to give it to build God’s kingdom. I told him about several different missions groups and prolife projects, and ways to help persecuted Christians. I wish you could have heard the excitement in his voice as he walked away determined to liquidate more earthly assets and dramatically expand his eternal investment portfolio!

This man followed through, and has given more and more over the years. He isn’t reluctant and guilt-ridden. He’s been liberated from material bondage, and is thrilled to have gotten onboard with what matters! He’s like the man who finds priceless treasure hidden in the field, “Then in his joy he goes and sells all that he has and buys that field” (Matthew 13:44). Do we pity the man for his sacrifices? No! We envy him both for his treasure and his joy.

If God is speaking to you, listen. Nothing’s more fleeting than the moment of conviction. Never procrastinate obedience. Once we stand before His throne, it will be too late to go back and reclaim a lifetime of squandered opportunities. Gazing into the eyes of the Christ we treasure, we’ll know exactly how we should have lived. God has given us His Word so we don’t have to wait to die to find out. And He’s given us His Spirit to empower us to live that way now.