Пул ва мол-мулк ҳақида Муқаддас Китоб баъзида ғоят мухум, баъзида эса ҳайратга солади. Муқаддас ёзувларга мурожаат қилганимизда, биз дунёқарашимизга қарши ҳужум эмас, балки таскин излаймиз, тўғрими? Худо севги ва иноят ҳақида гапирсин, раҳмат. Келинг, пул ва мол-
мулк ҳақида гапирайлик, кейин биз уларни ўзимиз хоҳлагандек ишлатишимиз мумкин.

Агар биз тўғрисини айтсак, кўпчилигимиз айнан шундай айтамиз.

Баъзи имонлилар бир-бирларига қийин саволлар беришади: «Сиз Калом ўқиш учун вақт ажиратдингизми? Ўз эътиқодингизни баҳам кўрдингизми? Жинсий поклигингизни ҳимоя қилдингизми?» Шунга қарамай, биз қанчалик тез-тез: «Сиз материализмга қарши курашда
ғалаба қозондингизми?», ёки «Сиз ўша жозибали журналлар ва веб-сайтларни кўрдингизми? Сизни очкўзлик васвасасига соладиган нарсаларини биласизми?» деб сўраймиз?

Одамлар ҳатто охирги чегара бўлиши мумкин бўлган материализмга қарши курашдан кўра, жинсий муаммолари ҳақида очиқроқ гапиришади. Баъзи жамоатлар ҳақиқатан ҳам қарздан қутулиш ҳақида гапиришади. Мен буни олқишлайман. Лекин сиз қарзсиз бўлишингиз мумкин, аммо барибир зиқна ва очкўз бўлиб қолишингиз мумкин. Биз ақлли материалист бўлишимиз шарт эмас; биз материализмдан тавба қилишимиз ва ақлли бошқарувчиларга айланишимиз керак.

Исо бизнинг юракларимизни кўради ва бизни яхши билади. У барча шогирдларини ҳамма
нарсани беришга чақирмайди. У бизни пул ва мол-мулкка қарамлигимизни бузадиган, бизни унинг ҳукмронлиги остида яшашга озод қиладиган радикал ҳаракатлар қилишга чақиради.
У барчамизни Уни асосий хазинамиз сифатида улуғлаш учун барча иккинчи даражали хазина-ларни четга суриб қўйишга чақиради. Агар биз Исони қадрлашимиздан кўра бирор нарсани
ёки кимнидир қадрласак, биз Унинг шогирдлари эмасмиз.

Пулимизни қандай бошқаришимиз шунчаки юрагимиз қаерда эканлигини кўрсатмайди. Исо Масиҳнинг сўзларига кўра, бу бизнинг юрагимиз қаерга интилаётганини белгилайди Агар
бизнинг юрагимиз хазинамиз бўлган жойда бўлса (Матто 6: 19-21), биз хазинамизни бошқа
жойга кўчирганимизда, юрагимиз ҳам эргашади. Бу ажойиб ҳақиқат. Агар мен юрагимни
бирон бир жойда бўлишини хоҳласам, пулимни ўша ерга қўйишим керак.

Одамлар Яҳё чўмдирувчидан тавба қилишлари учун нима қилишлари кераклигини сўрашганда,
у уларга кийим-кечак ва овқатларини камбағаллар билан бўлишишларини айтди. Кейин у солиқ йиғувчиларга ортиқча пул йиғмасликни ва чўнтакларига урмасликни буюрди. Ниҳоят, у аскарларга пул ундирмасликни ва ноҳақ айбламасликни ҳамда ўз маоши билан қаноатланишни айтди (Луқо 3:7-14).

Ҳеч ким Юҳаннодан пул ва мол-мулк ҳақида сўрамаган эди. Аммо унинг жавоблари шуни кўрсатадики, Юҳанно одамларнинг моддий нарсаларга қандай муносабатда бўлишини кўриб чиқмасдан туриб, руҳий ўзгаришлар ҳақида гапира олмайди.

Агар Яҳё чўмдирувчи бугун бизнинг замонга ташриф буюрса, у бизнинг пул ва мол-мулкка
бўлган муносабатимиз ва ҳаракатларимиз ҳақида қандай хулосалар чиқарар эди? Бизнинг Исонинг ҳақиқий издошлари эканлигимизга келтирган далилларимиз уни ишонтирадими?
Ёки у бизни дунёдаги ўз ўзини севадиган материалистларнинг сувга чўмган версиялари
сифатида кўрадими?

Миcрософт бош директори Трисия Майер менга шундай деб ёзган эди: «Ақлли бошқарув — бу масиҳий ҳаёт. Бу бизга берилган ҳар бир ресурсни, бу дунёда ўтказадиган ҳар бир кунимизни
ва ҳар бир муносабатларимизни қандай бошқаришимиз ҳақида боради. Бошқарувнинг қийин вазифаси, бу биз пул деб атайдиган муаммоли болани бошқариш учун интизом ва ирода топишдир.»

Бошқарувчига унга тегишли бўлмаган бойлик ёки мулк ишониб топширилган. Ушбу бойликни эгасининг манфаатлари ва унинг хоҳиш-истакларига мувофиқ бошқариш, унинг масъулиятидир. Худо бизга ҳаёт, вақт, истеъдод, пул, мол-мулк, оила ва иноятини берди. Ҳар бир ҳолатда,
У бизга ишониб топширилган нарсалар билан биз нима қилаётганимизни баҳолайди.

Эгаси бошқарувчига ўзига юклатилган вазифаларни бажариш учун етарли ресурслар ва ваколатларни беради. Молиявий бошқарув ҳақида гап кетганда, Худо бизга белгилаш учун стандартлаштирилган назорат рўйхатини бермади. Аксинча, У бизга самарали молиявий бошқарув тамойиллари — биз курашишимиз керак бўлган тамойиллар ҳақидаги Ўз Каломини берди. Масъул бошқарувчи ўз Эгаси билан маслаҳатлашиб, Унинг кўрсатмаларини излайди. Бу бизникидан анча устун бўлган тушунча ва доноликни талаб қилади. Муқаддас битикда шундай дейилган: «Агар бирортангизга донолик етишмаса, Худодан сўранг, У беради. Чунки сўраганларнинг ҳаммасига Худо сахийлик билан, беминнат беради» (Ёқуб 1:5).

Сиз чиндан ҳам қийин бошқарув қарорларини қабул қилишда (ва ўз қалбингизни баҳолашда) Худонинг донолиги ва кучини хоҳлайсизми? Унда сўранг. У сизни зулматда қолдирмайди.
У сизга йўл-йўриқ кўрсатиш учун Ўз Каломини ва Руҳини берди.

• Аммо Эгангиз Худони доимо ёдингизда тутинглар. Зеро, бойликни топишга куч берган Эгангиздир (Қонунлар 8:18)

• Раббим кимнидир йўқсил, кимнидир бой қилар, Кимнидир ерга урар, кимнидир юксалтирар. (1 Самуїла 2:7)

• Бойлик ва обрў-эътибор Сендан келур, Сен ҳамма нарсанинг устидан ҳукмронлик қилурсан. (1 Солномалар 29:12)

Бошқарув ушбу ҳақиқатлар асосида яшашни англатади. Бу Худо бизга қисқа вақт ичида ишониб топширган нарсаларнинг эгалари эмас, балки бошқарувчилар эканлигимизни англаб яшашни англатади. Пул ва мол-мулкни қандай бошқаришимиз уларнинг ҳақиқий эгаси — Худо ёки биз эканлигимизга ишонишимизни кўрсатади.

Жон Уэсли пулни қандай сарфлашни ҳал қилишга ёрдам берадиган тўртта савол берди. Охирги учта савол тўғридан-тўғри биринчи саволдан қандай келаётганига эътибор беринг:

• Бу пулни сарфлашда мен уни ўзимга тегишлидек ҳаракат қиляпманми ёки
  Раббийнинг ишончли вакили сифатида ҳаракат қиляпманми?
• Муқаддас битикнинг қайси оятида мен ушбу пулни шу тарзда сарфлашим
  кераклиги айтилган?
• Мен бу харидни Раббимизга қурбонлик сифатида келтира оламанми?
• Солиҳлар тирилганида Худо мени ушбу харажатлар учун мукофотлайдими?

Агар биз ҳақиқатан ҳам Худо ҳамма нарсанинг эгаси эканлигига ишонсак, Ундан мунтазам равишда: «Пулингиз ва мол-мулкингиз билан нима қилишимни хоҳлайсиз?» У Ўз мулкининг
катта қисмини эҳтиёжлари бизникидан каттароқ бўлганлар билан бўлишишимизни хоҳлаши мумкинлигига биз тайёр бўлмаслигимиз керакми?

Мен Хазина принципи китобимни ўқиган бир киши билан суҳбатлашдим. У даромадли бизнесга эга ва у биринчи марта Худо уни нима учун молиявий жиҳатдан баракалаганини тушунди. Бу унинг яхшироқ машина ҳайдаши ва чиройли уйда яшаши учун эмас. Бу Худонинг шоҳлигини ўрнатилиши учун бериши учун эди. Мен унга бир нечта турли хил элчилик гуруҳлари ва ҳаётни қўллаб-қувватловчи лойиҳалари, ҳамда қувғин қилинган масиҳийларга ёрдам бериш усуллари ҳақида гапириб бердим. Афсуски, сиз у кетаётганида ер юзидаги активларни сотишга ва абадий инвестиция портфелини сезиларли даражада кенгайтиришга қарор қилганида, унинг овози қанчалик илҳомланганини эшитмадингиз.

Бу одам охиригача бунга амал қилди ва йиллар давомида тобора кўпроқ ва кўпроқ берди.
У иккиланиш ёки айбдорлик ҳисси билан яшамайди. У моддий қулликдан озод бўлди ва ҳақиқатдан муҳим нарсани қилаётганидан жуда хурсанд! У далада яширинган бебаҳо хазинани топган одамга ўхшайди: «Уни яна яшириб, хурсанд бўлганидан бор-йўғини сотиб, у далани харид қилибди» (Матто 13:44). Биз қилган қурбонликлари учун бу одамга ачинамизми? Йўқ! Биз унга хазинаси учун ҳам, қувончи учун ҳам ҳасад қиламиз.

Агар, Худо сиз билан гаплашса, қулоқ солинг. Бир лаҳзалик ишончдан кўра ўткинчи нарса йўқ. Итоаткорликни ҳеч қачон кечиктирманг. Унинг тахти олдида турганимизда, орқага қайтиб,
орқага қайтиб, умр бўйи беҳуда сарфланган имкониятларни қайтариб олиш учун жуда кеч
бўлади. Биз қадрлайдиган Масиҳнинг кўзларига қараб, қандай яшашимиз кераклигини аниқ билиб оламиз. Худо бизга Ўз Каломини берди, шунинг учун биз буни билиш учун ўлимни кутишимиз шарт эмас. У ҳозир биз шундай яшашимизга куч бериши учун, Ўз Руҳини берди.

What Is Eternity-Minded Stewardship?

Concerning money and possessions, the Bible is sometimes extreme, sometimes shocking. When we come to Scripture, it’s for comfort, not for assaults against our worldview, right? Let God talk about love and grace, thank you. Let us talk about money and possessions—then do with them whatever we please.

Were we honest, that’s what many of us would say.

Some believers ask each other tough questions: “Have you been spending time in the Word? Sharing your faith? Guarding your sexual purity?” Yet how often do we ask, "Are you winning the battle against materialism?” Or, "Have you been peeking at those tempting magazines and websites? You know, the ones that entice you to greed?”

People are more open even about their sexual struggles than about battling materialism, which may be the final frontier. Some churches do talk about getting out of debt. I applaud that. But you can be debt free and still be stingy and greedy. We don’t need to become smarter materialists; we need to repent of materialism and become smart stewards.

Jesus sees our hearts and knows us well. He doesn’t call all disciples to give away everything. He does call us to take radical action that breaks our bondage to money and possessions, freeing us to live under His lordship. He calls all of us to dethrone all secondary treasures in order to elevate Him as our primary treasure. If we value anything or anyone more than we value Jesus, we are not His disciples.

What we do with our money doesn’t simply indicate where our heart is. According to Jesus, it determines where our heart goes. If our heart is where our treasure is (Matthew 6:19-21), then when we move our treasure somewhere else, our heart follows. This is a remarkable truth. If I want my heart somewhere, I need to put my money there.

When people asked John the Baptist what they should do to bear the fruit of repentance, he told them to share their clothes and food with the poor. Then he instructed tax collectors not to collect and pocket extra money. Finally, he told soldiers not to extort money and accuse falsely, and to be content with their wages (Luke 3:7-14).

No one had asked John about money and possessions. Yet his answers showed that John couldn’t talk about spiritual change without addressing how people handle material things.

If John the Baptist were to visit us today, what conclusions would he draw about our attitudes and actions toward money and possessions? Would the evidence convince him we are true followers of Jesus? Or would he see us as baptized versions of the world’s self-preoccupied materialists?

Microsoft executive Tricia Mayer wrote me, “Stewardship is the Christian life. It is about what we do with every resource given to us, every day we walk the earth, and every relationship we have. The difficult task of stewardship is mustering the discipline and will to manage the problem child called money.”

A steward is entrusted with wealth or property that does not belong to him. It’s his responsibility to manage that wealth in the best interests of, and according to the stated wishes of, the owner. God has given us life, time, talents, money, possessions, family, and His grace. In each case He evaluates what we do with what He’s entrusted to us.

The steward is granted by the owner sufficient resources and the authority to carry out his designated responsibilities. When it comes to financial stewardship, God hasn’t handed us a standardized checklist to mark off. Rather, He has provided us His Word with principles for effective financial stewardship—principles we have to wrestle with. A responsible steward consults the Owner, seeking His direction. This requires insight and wisdom far beyond our own. Scripture says, “If any of you lacks wisdom, he should ask God, who gives generously to all without finding fault” (James 1:5).

Do you truly desire God’s wisdom and empowerment in making difficult stewardship decisions (and evaluating your own heart)? Then ask. He won’t leave you in the dark. He has given you His Word and His Spirit to guide you.

• And you shall remember the LORD your God, for it is He who gives you power to get wealth (Deuteronomy 8:18).
• The LORD makes poor and makes rich; He brings low and lifts up (1 Samuel 2:7).
• Both riches and honor come from You, and You reign over all (I Chronicles 29:12).

Stewardship is living in the light of these truths. It’s living with the awareness that we are managers, not owners, of what God has entrusted to us for this brief season. How we handle money and possessions demonstrates who we really believe is their true owner—God or us.

John Wesley offered four questions to help decide how to spend money. Notice how the last three flow directly out of the first one:

• In spending this money, am I acting as if I owned it, or am I acting as the Lord’s trustee?
• What Scripture requires me to spend this money in this way?
• Can I offer up this purchase as a sacrifice to the Lord?
• Will God reward me for this expenditure at the resurrection of the just?

If we really believe God is the owner of everything, shouldn’t we regularly be asking Him, “What do you want me to do with your money and your possessions?” And shouldn’t we be open to the possibility that He may want us to share large portions of His assets with those whose needs are greater than ours?

I spoke with a man who’d read The Treasure Principle, my book on giving. He owns a profitable business and believes for the first time that he knows why God has blessed him financially. It’s not so he can drive nicer cars and live in a nicer house. It’s to give it to build God’s kingdom. I told him about several different missions groups and prolife projects, and ways to help persecuted Christians. I wish you could have heard the excitement in his voice as he walked away determined to liquidate more earthly assets and dramatically expand his eternal investment portfolio!

This man followed through, and has given more and more over the years. He isn’t reluctant and guilt-ridden. He’s been liberated from material bondage, and is thrilled to have gotten onboard with what matters! He’s like the man who finds priceless treasure hidden in the field, “Then in his joy he goes and sells all that he has and buys that field” (Matthew 13:44). Do we pity the man for his sacrifices? No! We envy him both for his treasure and his joy.

If God is speaking to you, listen. Nothing’s more fleeting than the moment of conviction. Never procrastinate obedience. Once we stand before His throne, it will be too late to go back and reclaim a lifetime of squandered opportunities. Gazing into the eyes of the Christ we treasure, we’ll know exactly how we should have lived. God has given us His Word so we don’t have to wait to die to find out. And He’s given us His Spirit to empower us to live that way now.